Jorrit in Canada

Aan de vooravond van mijn vertrek uit Canada nog even een laatste update. Ik heb goede kerstdagen gehad. Het is goed voor te stellen waarom Québec rond deze tijd zoveel toeristen trekt. De oude gebouwen, smalle straatjes, kerstverlichting, 'carol singers' en een dik pak sneeuw zorgen voor een filmactige sfeer. Beetje Dickensiaans, als je de auto's wegdenkt. De stad ligt op een schitterend punt boven de St.-Laurensrivier, die al helemaal bedekt is met ijsschotsen. Het weer zat ook mee: het was drie dagen droog en rond het vriespunt, wat voor deze tijd erg aangenaam is. Overmorgen belooft het alweer 15 graden te gaan vriezen, en dat is niet bepaald prettig als je een paar uur buiten wilt doorbrengen. Heb ook nog wat winterse activiteiten kunnen doen, zoals op sneeuwschoenen lopen over de Plaines d'Abraham, waar de Britten in 1759 de Fransen versloegen, en sleetjerijden vanaf de daarvoor gebouwde schans boven de rivier. Ik heb er dus geen spijt van deze kerst nog even in dit land doorgebracht te hebben.

Maar goed, het einde zit er dan nu echt aan te komen. Morgenochtend nog even voor de laatste maal een stukje door Montréal struinen, en dan in de loop van de middag naar het vliegveld. Ik wil iedereen die mijn wederwaardigheden gevolgd heeft bedanken voor de interesse. Ik heb in ieder geval plezier beleefd aan het delen ervan. Natuurlijk zal ik bij iedereen de komende tijd ook graag in levenden lijve de details invullen! Tot slot, voor wie ik voor het einde van het jaar niet meer zie, wil ik jullie alvast een goede jaarwisseling toewensen, et mes meilleurs voeux pour l'année 2010!

Mijn tijd hier zit er bijna op. Dit is het laatste bericht dat ik vanuit Sherbrooke schrijf, en de komende nacht is de laatste die ik in mijn kamer op de campus doorbreng. Ik ga nog niet gelijk naar huis: de kerstdagen zal ik in de stad Québec doorbrengen, en zondagnacht nog een laatste nacht in Montréal. De koffers zijn gepakt, de kamer ziet er weer exact hetzelfde uit als toen ik hier eind augustus aankwam. Maar het gevoel is veranderd. 4 maanden geleden schreef ik dat ik de kamer maar een kille bedoening vond, maar in feite heb ik me hier toch erg op mijn gemak gevoeld. Elke keer als ik de sleutel in het slot draaide, voelde dat toch als thuiskomen, en het is dan ook een gek idee dat ik dit zondag, wanneer ik mijn bagage op kom pikken, voor de laatste maal zal doen.

De tijd is erg snel gegaan. Tijdens kerst 2008 had ik nog niet eens de sollicitatiebrief geschreven voor dit uitwisselingsprogramma, laat staan dat ik enige zekerheid had óf, en wanneer, ik naar Canada zou mogen gaan. Het kan raar lopen in een jaar. En het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik op Schiphol door de douane ging, het onbekende tegemoet. Zeker met de tentamendrukte van de afgelopen weken ben ik eigenlijk vrij weinig bezig geweest met het feit dat ik tegen het einde aan zat. Pas gisteren drong het eigenlijk echt tot me door, en het is een erg dubbel gevoel. Enerzijds heb ik hier een leuke tijd gehad, ik heb me weinig verveeld en ik heb nog lang niet alles gezien. Ik kijk met veel genoegen terug op mijn tijd hier, het is een fantastische ervaring geweest. Anderzijds zie ik er naar uit weer naar huis te gaan, of zoals de titelsong van de sitcom Cheers stelt: Sometimes you want to go / where everybody knows your name / and they're always glad you came. Dat gevoel. Tevens heb ik veel zin in stamppot boerenkool, en in snert. Ja, dat is een hint.

And now for something completely different. Morgen ga ik dus met de bus naar Québec, om de kerstdagen mee te brengen. Québec schijnt bijna walgelijk gezellig te zijn met de kerst, dus dat moet wel goed komen. Eerste keer 'alleen' met kerst, dus wat dat betreft toch nog een 'first' zo aan het einde. Maar goed, ik vermaak me wel weer. Vervolgens kom ik zondag weer met de bus naar Sherbrooke, om de koffers op te halen en de sleutels in te leveren. Diezelfde middag nog ga ik door naar Montréal, om vervolgens maandagmiddag in het vliegtuig te stappen. Na wederom een overstap in Zürich, kom ik - ijs en weder dienende, want je weet het maar nooit tegenwoordig - dinsdagochtend om 09.00 aan op onze nationale luchthaven Schiphol.

Waarschijnlijk doe ik zondag of maandag nog wel even een laatste update, dus voor nu rest mij nog iedereen zeer goede feestdagen toe te wensen, of zoals ze hier zeggen: